Strona używa plików cookies więcej

Sylwetki absolwentów

Uniwersytet Wrocławski – poza kadrą naukową – to przede wszystkim studenci i absolwenci. Część z nich po ukończeniu studiów zostaje z nami, by kontynuować karierę naukową – inni wyruszają w świat, ale często utrzymują z nami kontakt. Poniżej znajdziecie sylwetki maleńkiego ułamka naszych absolwentów. Różni ich bardzo wiele, ale łączy jedno: wszyscy na pewnym etapie zdobywali wiedzę i doświadczenia na UWr – i wszyscy swoimi osobowościami wzbogacili nasza uczelnię.

PS Jeśli ty także studiowałeś na UWr i chcesz chcesz pojawić się na naszej stronie, daj nam znać. Na maile czekamy pod adresem promocja@uwr.edu.pl.

JAKUB KROGULEC

(ur. 1988)

ADAM FLAMMA

(1988)

Absolwent filologii polskiej na Uniwersytecie Wrocławskim. Studia ukończył w roku 2012, kiedy obronił pracę magisterską „Wybrane problemy gry komputerowej typu cRPG jako adaptacji filmu: postać głównego bohatera”. W 2012 roku rozpoczął studia doktoranckie na Wydziale Filologicznym. Jego badania są poświęcone wizerunkowi kobiet w popularnych grach wideo oraz kulturze gier wideo ze szczególnym uwzględnieniem wszystkiego, co wiąże się z „Wiedźminem”. Należy do Stowarzyszenia Badaczy Popkultury „Trickster”, Polskiego Towarzystwa Badania Gier oraz Digital Games Research Association. Współtworzy Wydziałowe Laboratorium Gier Wideo, w ramach którego organizuje spotkania ukazujące kulisy pracy w rodzimej branży gier. Prowadzi zajęcia poświęcone nowym mediom, m.in. historii gier wideo, światotwórstwu w grach oraz charakterystyce gier. Jako redaktor naczelny serwisu PolskieGryWideo.pl popularyzuje wiedzę o branży gier w Polsce.

Fot. Marcin Fajfruk

Jakub Krogulec i Adam Flamma z Laboratorium Gier Wideo

MAGDALENA KNEDLER

(ur. 1983)

Pisarka. Autorka powieści „Pan Darcy nie żyje”, „Winda”, „Nic oprócz strachu”. Z zawodu logopeda medialny i nauczyciel wymowy scenicznej; absolwentka filologii polskiej i podyplomowych studiów logopedycznych na Uniwersytecie Wrocławskim oraz logopedii medialnej w Wyższej Szkole Komunikowania i Mediów Społecznych w Warszawie. Prowadzi zajęcia i warsztaty dla aktorów, lektorów, dziennikarzy i młodzieży teatralnej. Recenzentka i felietonistka. Jej opowiadania ukazały się m.in. w zbiorach „Kryminalny Olsztyn. Koszary”, „Po drugiej stronie. Weird fiction po polsku”, „Literacka podróż po Gdańsku”. Członkini Wrocławskiego Oddziału Stowarzyszenia Autorów Polskich. Mieszka i pracuje we Wrocławiu. O jednej ze swoich ulubionych autorek mówi: „(…) siła powieści Austen, wydanych przecież mniej więcej dwieście lat temu, tkwi w uniwersalności. W tym samym czasie tworzył Walter Scott. Kiedy sięgasz po jego książki, musisz coś wiedzieć o ich tle historycznym. A u Jane Austen jesteś w stanie przeskoczyć nad smaczkami obyczajowymi, konwenansami. Możesz się wznieść nad tym wszystkim i odczytać samą opowieść. Realia historyczne zmieniają się, ale ludzkie emocje tak naprawdę pozostają dokładnie takie same. Poza tym Jane Austen jako jedna z pierwszych pisarek w historii literatury światowej pokazała złożoną postać kobiecą, bohaterkę literacką, która nie jest jakąś bogdanką, idealną królewną, kwiatkiem, dodatkiem do mężczyzny i jego ozdobą. Nie, jest pełnoprawną bohaterką”.

Fot. Dominika Hull

ARKADIUSZ BŁAUT

(ur. 1968)

Pracownik Instytutu Fizyki Teoretycznej Uniwersytetu Wrocławskiego. W latach 1988-93 studiował fizykę na Uniwersytecie Wrocławskim, gdzie w roku 1993 obronił tytuł magistra, a w roku 1998 uzyskał stopień doktora. Specjalizuje się w fizyce oddziaływań grawitacyjnych; zakres prac badawczych obejmuje m.in. kosmologię oraz detekcję fal grawitacyjnych. Od 2013 roku jest członkiem grupy POLGRAW, wchodzącej w skład międzynarodowego zespołu badaczy LIGO-Virgo, który w 2016 roku potwierdził istnienie przewidzianych przez Alberta Einsteina fal grawitacyjnych. O odkryciu mówi, że to potężne narzędzie dla nauki: „To, że się otwiera okno na Wszechświat, nie jest żadną przenośnią, ani przesadą – to fakt. Zyskujemy nowy zmysł, umożliwiający poznawanie Wszechświata. Oczywiście najciekawsze będzie to, czego nie spodziewamy się zobaczyć. Być może nagle zostanie zaobserwowana fala o takim kształcie, że nie będzie można jej wytłumaczyć teorią względności. I to jest właśnie waga tego odkrycia: możliwość badania obiektów, których nie można dostrzec w żaden inny sposób, obiektów znajdujących się w odległościach kosmologicznych i – być może – obiektów do tej pory nieznanych”.

Fot. Dominika Hull

TOMASZ PIEKOT

(ur. 1975)

Kierownik i współtwórca Pracowni Prostej Polszczyzny UWr. Językoznawca i komunikolog, trener komunikacji interpersonalnej i społecznej, nauczyciel akademicki w Instytucie Filologii Polskiej Uniwersytetu Wrocławskiego, autor książek „Dyskurs polskich wiadomości prasowych” i „Język w grupie społecznej”, współautor poradnika dla autorów tekstów użytkowych („Sztuka pisania”) oraz poradnika dla urzędników i dziennikarzy piszących o funduszach europejskich. Redaktor czasopisma naukowego „Oblicza Komunikacji”.

GRZEGORZ ZARZECZNY

(ur. 1983)

Współtwórca Pracowni Prostej Polszczyzny. Językoznawca i glottodydaktyk. W badaniach zajmuje się dyskursem medialnym i instytucjonalnym. Autor lub współautor artykułów w zakresie (krytycznej) analizy dyskursu, lingwistyki korpusowej oraz glottodydaktyki języka polskiego. Współautor książek „Jak pisać o Funduszach Europejskich?” oraz „Język raportów ewaluacyjnych”. Członek redakcji czasopism „Baltica ~ Silesia” oraz „The Journal of Cultural Mediation”. Asystent w Instytucie Filologii Polskiej oraz lektor w Szkole Języka Polskiego i Kultury dla Cudzoziemców UWr.

Fot. Dominika Hull

NATALIA GROSIAK

(ur. 1978)

Absolwentka Wydziału Prawa oraz Filologii Słowiańskiej na Uniwersytecie Wrocławskim. Jest wokalistką i – jak sama o sobie mówi – piosenkopisarką. Razem z gitarzystą Dawidem Korbaczyńskim stworzyła grupę Mikromusic, z którą od 2006 roku wydała pięć albumów studyjnych, wypełnionych muzyką z pogranicza jazzu, trip-hopu i folku. Zespół napisał także muzykę do czesko-słowacko-polskiego filmu „Konfident” oraz do spektaklu muzycznego „Trzy wesołe krasnoludki” (wrocławski Teatr Capitol). Współpracowała i koncertowała m.in. ze Smolikiem, L.U.C.-iem, Jankiem Młynarskim i Renatą Przemyk. W 2006 roku reprezentowała Polskę w Melbourne na Red Bull Music Academy. Zaowocowało to nagraniami z wieloma zagranicznymi artystami (jej głos pojawił się m.in. na ścieżce dźwiękowej filmu „Grown Ups”, w piosence „From Women to Women” z wydanej w Wielkiej Brytanii i Japonii płyty Tor Cesay; współpracowała także z australijską producentką Sofie Loisou). Natalia jest wielką miłośniczką zwierząt. Od wielu lat organizuje we Wrocławiu charytatywny połączony z aukcją dzieł sztuki koncert „Panny z Dobrych Domów”, z którego dochód przekazywany jest na rzecz bezdomnych psów i kotów.

Fot. Zosia Zija/Jacek Pióro

MARIA STASIUK

(1969)

Biochemik, biofizyk, pracownik Wydziału Biotechnologii. Jej dorobek naukowy to kilkanaście publikacji naukowych w czasopismach międzynarodowych, kilka patentów; jest też współautorką dwu skryptów oraz monografii. Zainteresowania zawodowe: oddziaływania białko-lipid w błonach biologicznych, liposomy jako przenośniki leków, żywność funkcjonalna, popularyzacja nauki. W programie współpracy Wydziału Biotechnologii ze szkołami Wrocławia i okolic pełni rolę koordynatora cyklu wykładów otwartych „Biochemiczne podstawy zdrowia” i „Nieznane oblicza biochemii i biotechnologii” oraz zajęć laboratoryjnych dla szkół gimnazjalnych. Jest gorącą zwolenniczką tutoringu, jednej z form edukacji spersonalizowanej, opartej na bezpośredniej relacji nauczyciela – mistrza – i podopiecznego – ucznia.

BOGNA BARTOSZ

Psycholog, pracownik Instytutu Psychologii Uniwersytetu Wrocławskiego. Naukowo zajmuje się problematyką jakości życia, transgresji, indywidualnych oraz społecznych czynników warunkujących stymulowanie rozwoju człowieka, zwłaszcza w obszarze działań kreatywnych. Autorka ponad 70 publikacji naukowych oraz popularnonaukowych. Jest opiekunem naukowym Interdyscyplinarnego Koła Inicjatyw Twórczych. Wraz z Marią Stasiuk popularyzuje (nie tylko na UWr) ideę tutoringu. Razem współtworzyły działający od 2016 roku Wrocławski Klubu Tutora, zrzeszający nauczycieli chcących pracować w oparciu o tę metodę nauczania.

Fot. Dominika Hull

EWELINA KORDIAK-GOŁĘBSKA

(ur. 1983)

Prezes Logocentrum. Neurologopedka, terapeutka zaburzeń mowy i myślenia, trenerka wystąpień publicznych, polonistka, absolwentka Państwowej Szkoły Muzycznej w klasie wiolonczeli. Swoje życie zawodowe poświęciła zagadnieniom związanym z mową i jej zaburzeniami. Pracuje z dziećmi niepełnosprawnymi intelektualnie, prowadzi kursy i szkolenia z zakresu terapii neurologopedycznej, emisji i higieny głosu oraz dramy. Jako wykładowca współpracowała z Uniwersytetem Wrocławskim, Szkołą Wyższą Psychologii Społecznej we Wrocławiu oraz Gnieźnieńską Szkołą Wyższą. Uczestniczka wielu konferencji naukowych. Pracę magisterską na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Wrocławskiego poświęciła poszukiwaniom muzycznym w polskim teatrze alternatywnym. Obecnie bada teatr osób niepełnosprawnych w Polsce w XXI wieku, pisząc pracę doktorską na Uniwersytecie Wrocławskim. Współpracuje z fundacjami działającymi na rzecz dzieci niepełnosprawnych i przygotowuje indywidualne programy terapeutyczne. Prywatnie mama Poli i Michałka, miłośniczka teatru, muzyki i Wrocławia.

Fot. Mateusz Dalecki

ARKADIUSZ FRANAS

(ur. 1965)

Absolwent Filologii Polskiej na Uniwersytecie Wrocławskim oraz doktorant (bez finalnego sukcesu) Śląskoznawczych Studiów Doktoranckich przy tej uczelni, na których próbował stać się bohemistą. Z różnych jednak powodów wybrał dziennikarstwo, choć miłość do czeskiej literatury i kultury tkwi w nim nadal głęboko. Do Dolnego Śląska również. Porzucił studia doktoranckie narażając się bardzo swojemu umiłowanemu promotorowi (zarówno przy magisterium jak i doktoracie) profesorowi Jackowi Kolbuszewskiemu. Takich Mistrzów już dziś nie ma. Umysł niezwykły, dynamiczny, otwarty na nowe wyzwania. Z tego powodu niedoszły doktor wyrzuty sumienia ma do dziś. Ale… Pierwsze, jeszcze przed uczelnią, było dziennikarstwo. Jeszcze w czasach liceum trafił do Polskiego Radia Wrocław, gdzie z mozołem ciął taśmy, by dorwać się do mikrofonu co z czasem się udało. Potem zresztą etapy radiowca i polonisty się ze sobą przeplatały. Głównie ze względu na zacnych filologów, którzy byli szefami wrocławskiej rozgłośni, a wcześniej czy i jednocześnie wykładowcami Arkadiusz Franasa. Jednak i radio kiedyś się skończyło. Przeszedł czas na etap prasy drukowanej. Na początku było słowo, dokładniej „Słowo Polskie”, do którego trafił pod koniec lat 90. minionego wieku. A na początku XXI wieku przyszedł czas na „Gazetę Wrocławską”. Tam przeszedł wszystkie etapy od reportera, przez szefa działu miejskiego, zastępcę redaktora naczelnego aż w 2010 został redaktorem naczelnym tego popularnego wrocławskiego dziennika. Uwielbia czytać. Oczywiście czeską literaturę, ale i wszystko co jest związane z historią i tajemnicami Dolnego Śląska. A obie dziedziny łączy ruch husycki na tych ziemiach. Kryminały? Czemu nie, kwestia autora i dobrej selekcji. Ma za sobą całą Agatę Christie i zawsze będzie fanem Herkulesa Poirot. Muzyka? Z wiekiem coraz bardziej klasyczna. Od klasycznego bluesa, czy hard rocka po klasyków tzw. poważanych. Jest jeszcze sport. Głownie na kanapie, ale pracuję nad sobą. Ale jak już ogląda to głównie hokej czy rugby. Ten pierwszy chyba wiadomo dlaczego – od lat kibicuje czeskiej reprezentacji i namiętnie ogląda NHL.

Fot. Tomasz Hołod/Grupa Polska Press

RYSZARD CHOJNOWSKI

(ur. 1973)

Jest absolwentem wydziału filologii angielskiej Uniwersytetu Wrocławskiego. Studia ukończył w 1997, ale jeszcze podczas ich trwania nawiązał współpracę z niewielką wówczas firmą CD Projekt, w której zaczął tłumaczyć najpierw instrukcje do gier, a z czasem także same gry. Poza grami od pacholęcia interesował się też fantastyką, czemu dał wyraz w swojej pracy magisterskiej, poświęconej magicznym i mitycznym stworzeniom zaludniającym światy stworzone przez J.R.R. Tolkiena. Była to wówczas jedna z pierwszych, jeśli nie pierwsza, praca magisterska poświęcona twórcy hobbitów, napisana na Uniwersytecie Wrocławskim.

Dzięki doświadczeniu wyniesionemu zarówno z tłumaczeń, jak i ze znajomości gier fabularnych, w późniejszych latach Ryszard zajął się także tworzeniem gier komputerowych. W 2003 stanął na czele zebranego przez siebie zespołu przygotowującego grę „Wiedźmin” dla CD Projektu Red. Po półtora roku wytężonej pracy powrócił jednak do lokalizowania oprogramowania we własnej firmie Albion, w której do dzisiaj kieruje tłumaczeniami, nagraniami oraz testami gier dla takich firm jak Electronic Arts czy Blizzard. W chwili obecnej ma na koncie przetłumaczonych ponad 200 tytułów, w tym tak znane jak „Diablo” 2 i 3, „Warcraft 3”, „Planescape: Torment”, „Baldur’s Gate 2”, „Neverwinter Nights”, „Assassin’s Creed”, „Dragon Age”, „Hearthstone” i dziesiątki innych.

W chwilach wolnych stara się walczyć z upływającym czasem, pływając, uprawiając kalistenikę i podnosząc ciężary. Oprócz tego pasjonuje się grami planszowymi, zbiera komiksy, słucha dziwnej muzyki i bezskutecznie próbuje nauczyć się grać na gitarze.

Fot. Archiwum prywatne

PATRYK CHUDZIK

(ur. 1987)
Archeolog. Ukończył studia w Instytucie Archeologii Uniwersytetu Wrocławskiego (specjalność archeologia orientalna i antyczna). Autor książki „Tajemnice egipskich grobowców/Secrets of Egyptian Tombs” oraz licznych artykułów z zakresu archeologii. Uczestnik wielu misji archeologicznych w Polsce oraz w Egipcie.

Od 3 lat kieruje pracami Projektu Asasif w Tebach Zachodnich (Egipt). Badania te realizowane są przy współpracy z Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej Uniwersytetu Warszawskiego w ramach koncesji Polsko-Egipskiej Misji Archeologiczno i Konserwatorskiej świątyni Hatszepsut w Deir el-Bahari.

W swoich badaniach zajmuje się architekturą grobową, zwyczajami pogrzebowymi oraz kultem przodków w starożytnym Egipcie. Ponadto prowadzi wykopaliska w Masywie Ślęży, związane z działalnością człowieka na tym terenie w różnych okresach dziejów. Autor i kurator wystawy „Tajemnice egipskich grobowców”. Prezes Zarządu Stowarzyszenia Naukowego Archeologów Polskich Oddziału we Wrocławiu oraz członek Międzynarodowego Stowarzyszenia Egiptologów (International Association of Egyptologists).

Fot. Archiwum prywatne

JUSTYNA ŁUKASIK

(ur. 1982)

Wrocławianka. Kolekcjonerka wspomnień i tatuaży. Kocha fotografię i sztukę uliczną. Jej pasją jest makijaż (bardzo lubi uświadamiać kobietom ich piękno). Praktykuje jogę, szanuje zwierzęta, zgłębia metafizykę. Jej motto to „Zycie bez granic!”. Wierzy w niekończącą się podróż.

Już jako czterolatka emigrowała z rodzicami do Rzymu. Wzorem tamtejszej młodzieży dorastała w przyspieszonym tempie, ale zarazem, mimowolnie, zapuściła w Wiecznym Mieście korzenie, już na zawsze stając się po części Włoszką. Po powrocie do Wrocławia postanowiła studiować filologię romańską, aby przywołać wspomnienia związane z dzieciństwem. W trakcie studiów nadal zresztą odwiedzała Włochy – pracowała tam jako tłumacz – i podróżowała po tym pięknym kraju.

W 2006 roku, po obronie licencjatu, już samodzielnie podjęła decyzję o ponownym opuszczeniu ojczyzny (przekonuje, że inspiracją jej późniejszych podróży był kierunek studiów, na których często słyszała trzy języki: włoski, hiszpański i francuski). Za cel obrała Hiszpanię. Ucząc się języka i pracując – m.in. jako tłumacz z języka włoskiego – miała okazję zwiedzić dużą część kraju.

Ponieważ, poza włoską i hiszpańską, zawsze fascynowała ją także kultura francuska – marzyła nawet o tym, by zamieszkać we Francji – w 2011 roku ruszyła w kolejną podróż życia, tym razem do malowniczej Prowansji. Ale – przynajmniej na tę chwilę – przeważyły włoskie korzenie. Aktualnie Justyna mieszka wraz z poznanym w Barceloniem mężem, pochodzącym z Sycylii Lorenzo, dziećmi – Teodoro i Edoardo – oraz kotem Tigerem w w Cernobbio nad Jeziorem Como.

Fot. Archiwum prywatne

TOMASZ KORGOL

(ur. 1991)

Tomek jest absolwentem historii i – jak twierdz- zwyczajnym nauczycielem. Z tylko jedną różnicą: jego pasją jest poznawanie świata na własną rękę.

Bakcyla złapał mniej więcej pod koniec nauki w liceum: „Po maturze człowiek ma bardzo długie wakacje i czasem dochodzi do wniosku, że można by coś zrobić ze swoim życiem” – pisze na blogu „Podróżuj i żyj” o początkach swej fascynacji podróżowaniem.

Od tamtego czasu odwiedził ponad 50 krajów na czterech kontynentach – Europie, Azji, Afryce i Ameryce Północnej. Nocował z nielegalnymi, algierskimi imigrantami we Włoszech, pił wódkę z rosyjską policją, obserwował z bliska tornado w Stanach Zjednoczonych… Przyznaje, że nie ma ulubionego środka transportu. Podróżuje wszystkim – pociągiem, autobusem, samolotem – o ile tylko trafi się okazja. „Moja podstawowa dewiza brzmi: byle taniej” – mówi.

Podczas autostopowej wyprawy do Chin Tomasz Korgol nie tylko spełniał swoje marzenia – pomagał też spełniać je innym. Zaangażował się w działalność Fundacji Wrocławskie Hospicjum dla Dzieci, która zbiera pieniądze na leki, specjalistyczny sprzęt, domową rehabilitację, pomoc psychologa i pomoc socjalną dla ponad 280 rodzin.

„Mój przykład pokazuje, że nawet z małym budżetem można zwiedzić kawał świata i zobaczyć dużo więcej niż podczas zorganizowanej wycieczki” – przekonuje.

Fot. Archiwum prywatne

TYMOTEUSZ KARPOWICZ

(1921–2005)

Poeta, prozaik, dramaturg, tłumacz. Uznawany jest za jednego z wielkich ostatnich modernistów. W historię literatury wpisał się jako wiodący poeta nurtu lingwistycznego. W latach 60. stał się jedną z największych gwiazd polskiej poezji . Redagował dział poezji w „Odrze”, a ponadto warszawską „Poezję” wspólnie z Julianem Przybosiem i Zbigniewem Herbertem. Był mistrzem dla debiutujących w tamtym okresie twórców takich jak Stanisław Barańczak czy Bogusław Kierc. To on odkrył Rafała Wojaczka. Jego poezja była przekładana na inne języki m.in. angielski, francuski, niemiecki, serbsko-chorwacki, słoweński, węgierski, włoski.

Na Uniwersytecie Wrocławskim w latach 1949–1952 studiował filologię polską, był też asystentem profesora Tadeusza Mikulskiego.

ANNA GERMAN

(1936–1982)

Światowej sławy polska piosenkarka i kompozytorka, aktorka, z wykształcenia geolog. Śpiewała w siedmiu językach: po polsku, rosyjsku, niemiecku, włosku, hiszpańsku, angielsku oraz w łacinie. Występowała m.in. w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Wielkiej Brytanii, Australii, Francji, Portugalii, Włoszech, na Węgrzech, w Mongolii i krajach byłego ZSRR. Laureatka wielu międzynarodowych festiwali. Była pierwszą Polką, która wystąpiła w San Remo. Dwukrotnie była uznana za najpopularniejszą polską piosenkarkę wśród Polonii amerykańskiej (1966, 1969).

Geologię na Uniwersytecie Wrocławskim studiowała na przełomie lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych. Dyplom uzyskała w styczniu 1962 r., broniąc pracę magisterską pod tytułem „Zdjęcie geologiczne okolic Zatonia”.W 2013 roku Muzeum Geologiczne Uniwersytetu Wrocławskiego zorganizowało wystawę poświęconą czasom studiów geologicznych Anny German. Prezentowany był niewielki zbiór pamiątek – oryginał pracy magisterskiej (ze zbiorów Archiwum Uniwersytetu Wrocławskiego), legitymacja studencka, autograf i część zdjęć (z kolekcji Wandy i Jerzego Stachowiaków), zdjęcia z praktyki terenowej w Tatrach i Pieninach (ze zbiorów rodzinnych Państwa Krzyśków).

21 października 2013 na pl. św. Macieja we Wrocławiu, w pobliżu ul. Trzebnickiej, gdzie mieszkała od 1949 do 1962 r., zasadzono magnolię i odsłonięto kamień pamiątkowy z inskrypcją „Annie German – Tańczącej Eurydyce – wrocławianie”.